Dagboek 2019
Foto boven: Kallikratis (Kreta)

12 mei 2019

Vanochtend met broer Henk naar Valkenburg gereden.
We gaan een productpresentatie van Shimano op maandag combineren met een lekkere klimrit vandaag.
Daniël komt ook naar Valkenburg en neemt zijn fietsmaatje Dennis mee die ervaring op wil doen in de heuvels.

Na een bak koffie vertrekken we voor een route van 75 km die ik heb uitgestippeld met daarin alle beklimmingen van naam.
Op het eerste vals plat rijdt Dennis op een versnelling zo groot dat zelfs Chris Schmidt zou verbleken.
We geven hem wat tips en soms moet je het ook gewoon zelf ervaren.
De eerste serieuze klim is de Keutenberg.
Ik roep dat hij zo klein mogelijk moet schakelen, maar hij is een beetje eigenwijs.
Door de bocht staat hij meteen geparkeerd en moet stoppen om te schakelen.
Dit was een harde doch wijze les die hij ook meteen ter harte neemt.

Vervolgens rijden we de Kleebergerweg, een ook voor mij nieuwe aangename verrassing, de Vijlenerbosweg en Camerig.
Nu over de Pas van Wolfhaag, afdalen naar het Belgische Gemmenich, waar de fraaie klim begint naar het Drielandenpunt.
We steken nu door naar Wahlwiller waar de via de lastige, steile Kruisberg naar de Eyserbosweg gaan.
Dennis weet nu ook wat dit voor kuitenbuiter is. Het venijn zit hier in de staart waar de 20% even wordt aangetikt.

In Mingersberg is het tijd voor koffie met vlaai, waar we draad wee oppakken met de Hulsberg, een lange en lastige klim.
Via de Elkeraderweg komen we in Wijlre, waar we langs de brouwerij van Brand naar Stokhem rijden.
Wie Stokhem zegt, zegt Dode Man.
Dit is volgens mij de zwaarste klim van Nederland en zowel Henk als Dennis zullen dit beamen.
Gelukkig staat het bord van 18% voor de afdaling en niet aan het begin van de klim. Zou alleen maar afschrikken.

Na 75 km zijn we terug bij de parkeerplaats.
Henk, Daniël en ik besluiten nog een lusje te maken, terwijl Dennis van zijn verdiende rust gaat genieten.
We peddelen naar Gulpen en rijden de Koning van Spanje op.
Daniël let even niet op en ik probeer hem met een ultieme jump te verrassen.
Helaas is hij op zijn hoede en pareert hij vakkundig deze poging. Toch leuk geprobeerd.
We stoppen even bij monument ter ere van onze Jean Nelissen en dalen weer af naar Gulpen.
Als slotklim staat de "echte" Gulperberg op het menu. Voor Henk is dit zeker een lekker toetje :).

Nu kop over kop terug naar Valkenburg.
Wat een heerlijke dag!

Vandaag 105 km en 1370 hoogtemeters.

Keutenberg! Dennis in actie. Henk op de Dode Man.

5 mei 2019

Ik had het vanochtend in de groepsapp al gauw in de gaten. Geen animo om vanochtend te gaan fietsen.
Het regende, maar al snel dienden de opklaringen zich aan.

Ik vertrok even voor half tien richting Bunschoten/Spakenburg. Veel wind, een blauwe lucht en zonnig.
Via Eembrugge en Baarn fietste ik richting Lage Vuursche.
Ik denk dat er een toertocht langs deze route kwam, want ik heb veel groepen met fietsers gezien.
Via Den Dolder en Huis ter Heide ging ik over de Pyramide van Austerlitz.
Nu door Den Treek, waar het wegdek behoorlijk nat was.
Achteraf heb ik gehoord dat er een verschrikkelijke regenbui over getrokken is.


27 april 2019

De traditionele Oranjerit staat op het programma.
Het regent om 08:00 en ik besluit om de dikke banden fiets te nemen.
Als ik bij Sparta Tennis arriveer is het ontzettend rustig. Niet gek als het staat te regenen.
Op onze appgroep zijn de meesten reeds afgehaakt. Alleen broer Henk zegt dat hij komt.
Met frisse tegenzin komt hij naar de kantine en heeft Peter de Taper meegenomen.

Op een droog moment besluiten we te vertrekken voor de 70 km.
Met ons een groep andere leden die het ook gaan proberen.
Wat we echter niet weten is dat zij gewoon naar huis gaan en helemaal niet meer gaan fietsen. Watjes!

Met drie beginnen volgende we de gele bordjes en als snel heeft Henk een lekke band.
Gauw repareren en verder.
Het regent nog steeds, maar als je eenmaal door bent gaat het steeds beter.
Via Achterveld, Wekerom en Harskamp rijden we naar Stroe.
Het wordt droog en soms zien we even een stukje blauwe lucht.
Nu rijden we via Garderen naar Putten waar we Stenen Kamer induiken.
Het stuk via de Arlersteeg is lastig door de forse wind.

Na 84 km komen we terug in de kantine, waar nog een aantal andere "moddergezichten" aan de koffie en andere versnaperingen zitten.
Ik ben blij dat ik gegaan ben. Was een goede training.


18 april 2019

Vandaag heb ik aan het Alzheimer Café Nijkerk een cheque overhandigd van 750 Euro.
Dit is de opbrengst van de verkochte Klimgeiten bidons en een aantal giften die ik heb ontvangen.

Twee keer per maand gaat een groep vrijwilligers wandelen met dementerende mensen en hun partners vanuit de Maanenschijn in Appel.
Voor beiden is dit goed, want bewegen is goed tegen dementie en de partners kunnen ook even ontspannen.

Ik werd vandaag hartelijk ontvangen en heb mijn verhaal gedaan waarom ik dit heb gedaan. De mensen waren blij en een applaus viel mij ten deel. Dit applaus is voor iedereen die een bidon heeft gekocht!

Ik heb ook nog de route mee mogen wandelen en een aantal van de openhartige verhalen mogen horen. Petje af voor deze mensen.
Ik ga door met verkopen van bidons en hoop in de nabije toekomst nog een keer een gift te kunnen doen.


3 april 2019

Na een bijzondere week vliegen we terug naar Amsterdam.
We hebben ondanks de slechte weersomstandigheden in de eerste paar dagen toch 6 dagen fijn kunnen fietsen.

Kreta is een erg bergachtig eiland met heel verschillende soorten beklimmingen.
De mooiste zijn aan de zuidkust te vinden waar tal van weggetjes vanaf zee landinwaarts kronkelen.
Hier zijn ook schitterende rondjes samen te stellen.
Je fietst door talloze kleine dorpjes waar de tijd stil heeft gestaan.
Overal kuddes schapen en geiten (Kri-Kri) op of naast de weg.
Je fietst door velden met olijfbomen en door Western-achtige landschappen.

De Kretenzers zijn erg vriendelijk voor fietsers. Ik denk dat men graag fietsers wil hebben in het voorseizoen.
Eten en drinken onderweg is voor onze maatstaven erg goedkoop.
Flesje water onderweg bij tankstation was 40 Eurocent. Spaghetti met cola was €6,50. Waar zie je dat nog?

Liefhebbers van haarspeldbochten kunnen hun hart ophalen.
Absolute aanraders zijn Asfendilia met 19 bochten en de prachtige klim van Kapsodasos naar Kallikratis met 27 bochten.

Beste periode is vanaf half april.
Wij waren duidelijk te vroeg, want er lag nog sneeuw op 1200 meter hoogte.

Het was een mooi avontuur.
Rest mij nog om mijn fietsmaat Frank te bedanken dat hij met mij dit avontuur is aangegaan.

En .... met de fietskoffers is het ook helemaal goed gegaan. Voor herhaling vatbaar.

Ons verblijf op Kreta. Bagageband voor speciale bagage. Daar komen ze aan!

2 april 2019

Reden we gisteren de mooiste van Kreta, dan doen we vandaag de hoogste van Kreta, de klim naar het observatorium Skinakas.
De top ligt op een dikke 1700 meter en het is ongeveer 45 kilometer klimmen vanuit ons hotel.
Het is prachtig weer en we starten op de korte mouw en korte broek.
De weg kronkelt richting het zuiden van Kreta en het landschap bestaat voornamelijk uit olijfvelden.
Hoe hoger we komen hoe kaler het allemaal wordt.

Zo rond de 1100 meter hoogte zie ik sneeuw langs de kant van de weg.
Op 1200 meter hoogte ligt er ook sneeuw op de weg.
Op 1300 meter ligt er al 5 cm op de weg en op 1400 meter nog veel meer.
Er zijn 2 sporen door auto's getrokken door de sneeuw.
We besluiten dat het niet verstandig is om die laatste paar kilometer ook nog te doen onder deze omstandigheden (we luisteren naar onze moeders).
Klimmen lukt nog wel maar we moeten het ook nog afdalen.

Dit keer is niet de wind, niet de regen, maar sneeuw de spelbreker.
Aan de andere kant is het wel een prachtig gezicht om al die hellingen bedekt te zien met sneeuw.
Het doet een beetje vreemd aan dat het boven 15 graden is en dat we om moeten keren door sneeuw op Kreta!

Nu nog een hele lange afdaling naar beneden waar we de warmte induiken.

Vandaag 80 km en 1660 hoogtemeters.

Wirwar van borden. Zo uit een Western. Sneeuw op de hellingen.

Sneeuw langs de weg. Sneeuw op de weg. S(n)elfie.


1 april 2019

Nee het is geen 1 april grap, de zon schijnt.
Vandaag de koninginnerit met de klim naar de Asfendos en de klim van Kaspsodasos naar Kallikratis.
Wederom parkeren we de auto bij een gesloten restaurant, dit keer in de buurt van Lappa, en klimmen 5 km naar Asi Gonia.
Hier zijn we vrijdag tijdens de verkenning omgedraaid, omdat de weg volledig bedekt was met rotsen en gruis.
Het is een beetje opgeruimd, maar nog steeds zie je overal de sporen van het natuurgeweld.
Na het dorp een fraaie 15 haarspeldbochten die ons brengen in het dorpje (gehucht) Kallikratis.
We buigen rechts af en fietsen een flink stuk tegen de wind in (crankje voor crankje) naar de top van de Asfensdos.
Deze top ligt op een dikke 1100 meter hoogte.
Om ons heen zijn de toppen met sneeuw bedekt. Heel bijzonder op Kreta.

Nu volgt een fraaie afdaling naar de kust. Mooie bochten die lekker lopen.
We worden in het dorpje Komitades verwelkomt door een aardige Griek die ons graag op zijn terras wil hebben.
Het is heerlijk om daar in het zonnetje een spaghetti te eten met uitzicht op de Libische Zee.

We moeten gauw verder want de mooiste klim van Kreta, en misschien wel van heel Griekenland, ligt te wachten.
In Kapsodasos is het even zoeken naar het smalle weggetje omhoog richting Kallikratis.
De eerste kilometer is 17% en we vragen ons af wat er nog komen gaat. Ik heb immers geen grafiekje kunnen vinden van deze klim.
Gelukkig wordt het iets minder, maar dubbele cijfers zie ik bijna de hele klim.
De eerste van de 27 haarspelbochten dient zich aan, het wordt steeds warmer en het uitzicht op de blauwe zee is prachtig.
Hoe hoger we komen hoe mooier het wordt.
Zowel mijn telefoon als de fotocamera (ik heb kabeltje vergeten dus deze foto's zie je niet in het dagboek) maken overuren om al dit fraais vast te leggen.
Boven bij de laatse bocht is het uitzicht het allermooiste en heb je zicht op het geheel.

Snel weer wat extra kleren aan en via een lekkere afdaling terug naar de auto.
Rijden we ook nog bijna over een hond, maar deze beet gelukkig in het pedaal van Frank.
Het was een echte koninginnerit!

Vandaag 80 km en 2335 hoogtemeters.

Aso Gonia, rotzooi en schapen. Sneeuw op de toppen. Het gaat beginnen.

17% slechts. Adembenemend mooi!. Frank ziet dat het goed is.


31 maart 2019

Het is vanochtend zwaar bewolkt, maar wel droog.
We starten onze rit vandaag in Malia, een 50 km ten oosten van Heraklion.
De route is een ronde die ons eerst naar de top van de Selia Afhin brengt op een hoogte van 1059 meter.
Deze klim is 26 km lang en is een loper. De percentages schommelen tussen de 4 en 7% en is zeer gelijkmatig.
We komen dwars door dorpjes met namen als Amigdali, Zenia, Roussakiana en Meso Potami.

Op zo'n 600 meter hoogte begint het te miezeren. De temperatuur zakt naar enkele cijfers en op de top is het slechts 2 graden.
Hier heb je dan wel een prachtig uitzicht over de Lassithihoogvlakte.
Dit is met 25 vierkante kilometer de grootste hoogvlakte van Griekenland en ligt op een dikke 800 meter hoogte.
Normaal gesproken wemelt het hier van de toeristen, maar vandaag is er helemaal niemand.
De vele molens die hier staan zijn niet opgetuigd en hebben nog geen zeilen.

We dalen een stukje af naar de hoogvlakte en rijden langs de molens.
Vervolgens een hupje naar boven en we dalen weer af naar Malia.
Morgen de koninginnerit naar Kallikratris, volgens bronnen de mooiste klim van Kreta.

Vandaag 75 km en 1555 hoogtemeters.

Afslag naar Lassithi. Blik op de hoogvlakte. Typische molens op de top.

30 maart 2019

Als we wakker worden trekken we meteen het gordijn weg om te zien of het droog is. Dit is niet het geval.
Na het ontbijt zie ik ineens een stukje blauwe lucht en het is droog.
We laden de fietsen in en vertrekken naar het plaatsje Kalyvia, in het zuiden van Kreta.
De auto zetten we ergens langs de weg en gaan op weg om een fraaie ronde te fietsen met 2 beklimmingen.
Het drupt een beetje, maar er is ook veel blauwe lucht te zien.

In het dorp Mesochori slaan we linksaf en het begint meteen flink te klimmen.
Ik zeg tegen Frank: "Moet je zien hoe snel we al boven het dorp zijn".
Frank antwoord: "Vindt je het gek met zulke percentages!". Inderdaad de Garmin toont percentages tot 18%.
Het mooiste stuk moet dan nog komen. We krijgen 15 haarspeldbochten kort op elkaar voor de wielen.
Dit is schitterend!
Mallorca heeft de "Coll dels Reis" en Kreta heeft de "Asfendilia". Henk, maak maar vast een haakje voor de volgende canvas :)
Boven waait het hard en in de afdaling worden we bijna van de weg geblazen.
We moeten echt een stuk wandelen, voordat we weer in staat zijn om op de fiets af te dalen.

De volgende klim heeft geen naam, maar ik noem deze "Tsoutsouros" naar de naam van het dorp aan de Middelandse Zee.
Dit is 3 kilometer steil omhoog (percentages tussen 13 en 17%) waarna een fraaie afdaling volgt naar de blauwe zee.
Beneden schijnt de zon volop en we eten onze reepjes lekker in de zon op de stoep van een gesloten restaurant.
Alles is dicht en bouwvakkers zijn bezig om de boel klaar te maken voor het nieuwe seizoen.

Nu moeten we ook weer een dikke 4 km omhoog met hoge stijgingspercentages en de wind vol tegen.
Het is stapvoets rijden en zie snelheden van 6 km/u.
Boven op 440 meter hoogte duiken we naar beneden over het prachtige asfalt.
Wat een mooie, maar heftige klim was dit. Brrrrr.
Het is nu nog een paar kilometer naar de auto. Als we bij de auto zijn begint het te regenen.

Vandaag 65 km en 1650 hoogtemeters.

Blauwe lucht! Typisch Grieks dorp. De eerste bochten.

Asfendilia. Afdaling naar Tsoutsouros. Zo hoort het te zijn.


29 maart 2019

De weersvoorspellingen zijn helaas uitgekomen. Het waait hard en de regen komt met bakken uit de lucht.
Het is al snel duidelijk dat dit een "verplichte" rustdag gaat worden.
Intussen hebben we een waslijn hangen in de badkamer en staan de schoenen vol met kranten na de natte rit van gisteren.

We besluiten om met de auto naar Kallikratis te rijden om alvast de rit die maandag op het plan staat te verkennen.
Het regent de hele weg en als we landinwaarts rijden bij Rethymon komen we allerlei obstakels en overstromingen tegen op de weg.
Bij het dorpje Asi Gonia kunnen we niet verder. Er ligt puin op de weg en dat risico kunnen we met deze auto niet nemen.
We keren om en lunchen in een lokale pub in Rethymnon, waar de Griekse muziek uit de speakers komt en ze nog volop binnen zitten te roken. Gedver!
De tostie moest de barman overigens nog even bij elkaar kopen in de supermarkt :)

Terug in Heraklion regent het nog steeds. Dat zal de hele nacht nog zo blijven en morgen moet het beter worden. Laten we het hopen.

Vandaag 0 km en 0 hoogtemeters.

Lekker strandweer. Afslag naar Kallikratis. Grieks heilig huisje langs de weg.

28 maart 2019

Vanochtend stond het te regenen en we besluiten de gok te wagen in het zuiden van Kreta.
Plan is om rondje Chondros te rijden.
We rijden met de auto naar het dorpje Martha, waar we parkeren bij een gesloten restaurant.
Het regent ook hier en we besluiten een kortere ronde te rijden.
Eerst een paar kilometer omhoog en vervolgens een afdaling naar de kust en vanuit Keratokambas omhoog naar Chrondos.
In de afdaling komen we over een stuk geitenpad en soms zijn, door het noodweer van een paar weken terug, delen van de weg kapot.

De klim is prachtig en voert ons dwars door velden met olijfbomen.
Dit moet met mooi weer nog een stukje fraaier zijn.
Eigenlijk regent het de hele rit, maar toch kan ik genieten van de uitzichten op de veelal witte dorpen.

Gisteren zagen we nog 4 fietsers, maar vandaag heb ik ze niet gezien.
Kreta is een bijzonder mooi eiland voor fietsers.
Met name liefhebbers van klimmen en veel haarspeldbochten komen hier volledig tot hun recht.
Advies is wel om met wat dikkere banden te fietsen. Het wegdek is soms onvoorspelbaar.
Ik stond vandaag ook nog een keer overdwars in een bocht. Door de regen wordt het wegdek vettig en glad.

De weersberichten voor morgen zijn erg slecht. We gaan het zien.

Vandaag 38 km en 890 hoogtemeters.

Frank in bochtenwerk. Stukje geitenpad. Toch fietsen gespot.

27 maart 2019

Om 04:00 stond vanochtend broer Henk op de oprit om Frank en mij naar Schiphol te brengen voor een weekje fietsen op Kreta. Dit keer hebben we naast onze bagage ook onze eigen fietsen mee in een fietskoffer.
Was even kijken hoe dat zou gaan op Schiphol. Verliep eigenlijk heel soepeltjes. Gewoon inleveren bij "Odd sizes".
Even later als we op de pier staan zien we hoe de fietskoffers ingeladen worden.

Na een vlucht van 3 uur en 10 minuten arriveren we in Heraklion.
Op naar de koffers en uiteraard de fietskoffers.
We zien geen speciale balie voor onsoortige bagage en rondlopend zie ik ineens een paar mannen sjouwen met de fietskoffers.
Ze worden met de lift naar de bagagehal gebracht en we mogen ze zo meenemen zonder enig bewijs te laten zien.
Je krijgt overigens vragen van mensen wat er nou in die grote koffers zit?

Nu op zoek naar de auto. We huren een Volvo V40 en met hulp van een man van Avis krijgen we alles precies in de auto.
Het hotel is maar een half uurtje rijden en daar moeten we wachten tot een groep bejaarde Nederlanders hebben ingechecked en zo. Duurt te lang.
Frank zegt "Hier mist duidelijk een leider in deze groep".

We slepen de koffers naar onze hele grote kamer. Dat komt mooi uit want we moeten de fietsen in elkaar gaan zetten.
Dit lukt wonderwel. Henk kan trots op ons zijn.
Het is 21 graden en we willen toch nog even een ritje maken.
We doen de klim naar Krousonas, gelegen op een dikke 900 meter hoogte.
Het begint allemaal lekker, maar dan wordt het weer stoempen. De dubbele cijfers komen weer in beeld.
Boven is Frank blij met zijn "Lšnderpunkt".

Daarna nog een heerlijke afdaling.
Vandaag 55 km en 1240 hoogtemeters.

Sjouwen met fietskoffers. Fietskoffers in te grote kamer. Griekse hairpin.

25 maart 2019

Vanavond heeft Henk geholpen met het inpakken van de onze fietsen in de fietskoffers.
We zagen in de weersverwachting wel wat regen op Kreta en hebben besloten om de MTB mee te nemen.
Net iets veiliger in de afdalingen.
Echter, de MTB heb ik de hele winter gebruikt en was eigenlijk in erbarmelijke staat.
De blokjes van schijfremmen waren op en ook de ketting en tandwielen waren aan vervanging toe.
Kortom, een snelle spoedreparatie en alles ingepakt in de koffers.
Het past allemaal prima. Nu eens kijken hoe dat woensdag op Schiphol allemaal gaat.


24 maart 2019

De overgang van de MTB-fiets naar de racefiets viel me gisteren zwaar.
Overal spierpijn en niet echt lekker op de fiets zitten.
Kunnen ook nog de naweeën zijn van de "core stability" training, waarna ik ook 2 dagen niet wist waar ik het zoeken moest. Ik wist niet dat ik bepaalde plekken spieren had.

Vandaag ging het stukken beter en heb ik net als gisteren 100 km op de teller staan.
Moest nog wel stukje omrijden en de steeg op en neer om het mooie ronde getal "100"te zien.
Vanochtend waren we zelfs met 11 man. Heerlijk gereden via Wijk bij Duurstede.


18 maart 2019

Het houdt maar niet op met die wind en die regen.
Als het droog is dan waait het verschrikklijk en als het minder waait dan hebben we regen.
Toch stopt het mij en anderen niet. We trotseren de elementen en zien het als een flinke training.

Vanavond voor de eerste keer naar de sportschool geweest voor "core stability" training.
Buik- en rugspieren werden aangepakt. Ben benieuwd naar de spierpijn morgen.


10 maart 2019

Vanmiddag het museum aan de Groenestraat bijgewerkt.
Er lagen nog 6 canvassen te wachten die opgehangen moesten worden.
Henk en ik besloten de boel maar meteen anders aan te pakken om meer plek te generen voor de canvassen die nog komen gaan.
Er hangen inmiddels 25 fraaie foto's van de moosite beklimmingen van Europa.
Ga gerust een kijkje nemen!


7 maart 2019

Afgelopen weekend de Bike Motion bezocht.
Dit keer alleen en dat is me eigenlijk prima bevallen.
Ik had nu alle tijd om dingen te bekijken en wat uitgebreider met mensen te praten.

Al snel kwam ik in gesprek met Menno die bij een verzameling abstracte posters stond met bekende bergen uit Nederland en Europa. Mijn oog viel op de Monte Zoncolan.
Heerlijk gesprek met iemand die dezelfde passie deelt, fietsen in de bergen.
Meer te lezen op granddepart.eu.

Even later kom ik bij een stand waar mijn oog valt op een poster met daarop een fietsreis door Noorwegen.
De jongeman bij deze stand heet Robbert en organiseert fietsvakanties.
Ook hier ben ik behoorlijk lang aan het bomen over diverse beklimmingen en wisselen we ideeën uit.
Ik ben meer dan geinteresseerd in een reis die hij dit jaar voor het eerst gaat doen door Taiwan.
Wellicht een idee voor 2021 :)
Meer te lezen op vivavelo.nl

Uiteraard ook nog bij Trek geweest en bij onze Jelle met zijn singlespeed fietsen.
Als laatse ook nog even over de vakantiebeurs geweest en in het bijzonder bij Griekenland en Madeira wezen buurten.
Het was weer erg leuk!


16 februari 2019

Woensdagavond waren we met z'n zessen, zonder Arend van Zessen ;)

Vandaag de eerste kilometers op de racefiets gereden. Heerlijk!
Nooit eerder zat ik zo vroeg in het jaar al op de racefiets.
Morgen is het ook nog mooi weer, daarna is het maar weer afwachten.
Deze kunnen we vast in de zak steken.


10 februari 2019

Wind, wind en nog veel meer wind.
Toch dit weekend nog 150 km weggetikt.
Ketting en tandwielen beginnen te knoeken, wat het sein is om deze te gaan vervangen.
Gaan we deze week maar eens doen en hopen dat het gedaan is met sneeuw en zout.


26 januari 2019

Eindelijk is die vieze sneeuw verdwenen.
Het is niet vaak voorgekomen dat ik de hele week niet gefietst heb. Dit was zo'n week.
Vandaag weer heerlijk 65 km weggetrapt met Frank.
Wat mij betreft wordt het voorjaar.

Oh ja, gisterenavond een concert bijgewoond van de Noord-Ierse band "Therapy?". Inderdaad met het vraagteken.
Die had ik ook voor het concert in FLUOR (leuke zaal overigens) in Amersfoort, maar dat was snel verdwenen.
Wat een herinnneringen aan de jaren 90 en wat een strakke band.

Song van de dag: Therapy? - Screamager.


12 januari 2019

Woensdagavond waren er 6 mannen die het rondje "Stijn" hebben gefietst.
Mooi dat we steeds een groepje hebben. Rijdt veel prettiger met de vele wind.

Onze Daniël gaat op 10 juni maar liefst 4 keer de Mont Ventoux beklimmen.
Hij doet dit om geld op te halen voor onderzoek tegen MS.
Zijn zus heeft 3 jaar geleden de diganose MS gekregen en hij wil graag zijn steentje bijdragen.
Steun hem via zijn persoonlijk pagina https://deelnemers.klimmentegenms.nl/projects/riding-for-my-sister-nl


5 januari 2019

Vandaag hebben we de nieuwjaarsrit gereden van de club.
Ik denk dat er zich een dikke 100 mannen en vrouwen bij het voormalige zwembad Bad Bloemendal hebben verzameld voor een fraaie rit door de bossen rond Nijkerk.
Na de nieuwjaarswensen worden we door Jan naar de juiste groep gedirigeerd.

In een groepje met "gele hesjes" rijdt ik op de fiets van Henk (wat een machine) lekker mee.
De ondergrond ligt er droog bij. Heerlijk om zo in het bos te fietsen.
Bij de Gervenseweg is de stop waar snert, gluhwein en warme chocolademelk klaar staan.
Ik zie nu pas hoe druk het vandaag is. Iedereen heeft er weer zin in!

Uiteraard moet er ook weer een soort van finale gereden worden.
Heerijk beuken tegen de wind in. Het is begonnen!


30 december 2018

Vandaag is de 13.000 km grens bereikt!
Ik moest nog wel extra lusje rijden via Spakenburg om dit vandaag te redden.

Op 1 januari 2009 begon ik met het bijhouden van mijn kilometers in Excel.
Streven was om dat jaar minimaal 10.000 kilometer te fietsen.
Dat lukte wonderwel en ik heb dit de jaren erna vast kunnen houden.
In 10 jaar heb ik inmiddels 119.745 km bij elkaar gefietst. Zie ook rechts.

Opmerkelijk is dat dit jaar het beste jaar is, terwijl ik dit jaar met een haperende enkel fiets.

Ik wens alle lezers, klimgeiten, fietsfanaten en VOEK leden een hele fijne jaarwisseling en alvast een sportief en gezond 2019.

jaar:
kilometers:
2009
12.345
2010
12.650
2011
10.730
2012
11.725
2013
11.775
2014
12.000
2015
12.010
2016
12.000
2017
11.510
2018
13.000
totaal:
119.745
>