Bourg-Saint-Maurice

Dit jaar was het hoofddoel om deel te nemen aan Alpe d'HuZes (3 juni) en voor een aantal Alpe d'HuZus (2 juni).
Alvorens af te reizen richting Bourg d'Oisans gingen we trainen vanuit Bourg-Saint-Maurice.
Vanuit hier werden cols als de Petit-Saint-Bernard, Cormet de Roselend en Arc 2000 gefietst.

Vanochtend werd ik wakker door de regen op het dak. Slecht nieuws na zo'n mooie dag gisteren.
We besloten met de auto de Col du Petit-Saint-Bernard op te rijden en het is een schitterende klim.
Fraaie hairpins en prachtige uitzichten.
Boven op de top sneeuwde het en er ligt verschrikkelijk veel sneeuw.
Om toch nog wat foto's te maken besloten Henkapie (vanaf vandaag Henk Vos, broer van Cor) en ik onder de klep te gaan zitten en zo wat plaatjes te schieten.
Wat hebben we een lol gehad onder de dekens.
Henkapie ging als supergrover, gehuld in een deken, foto's maken in de sneeuw. Hieronder is hij in volle aktie te zien met een gele deken.

In de middag was het nog steeds niks en besloten Janine, Niek, Henkapie en ik met de bus naar La Plagne te gaan, een wintersportplaats met bobbaan en 21 hairpins.
Ook hier de nodige foto's en bijbehorende rariteiten.
Een aantal anderen gingen kaarten en een aantal gingen aan de wandel.

Intussen zijn Bertus, Eef, Hans en Babs ook hier in het hotel gearriveerd.
Ze zaten in Clermont-Ferrand en verveelden zich daar te pletter.

O ja, ook nog wat zitten spelen met mijn "panorma sweep" optie. Mooi langwerpige foto's met veel erop.

Morgen zijn de berichten beter. We zullen zien!

Vanochtend was het weer regen wat de klok sloeg.
Tijdens het ontbijt begon het droog te worden en jawel de zon kwam door.
Fietsen pakken en klimmen maar.
We besloten de Cormet de Roselend te nemen en dat is me toch een prachtige klim.
Met stip in mijn persoonlijke top-10 van fraaiste cols!
Waarom dan? Nou door de vele haarspeldbochten, prachtige vergezichten en mooi alpenweides.

Iedereen wist vandaag de col te bedwingen.
Ook onze debutant Hans wist zijn eerste col te bedwingen en dat is een schouderklop waard.
Hans is zo blij als een kind dat voor het eerst op schoolreisje gaat en terecht.

Na een heftige afdaling en een korte stop bij ons hotel besloten we met 10 aan Les Arcs 2000 te beginnen.
Een klim van bijna 24 km naar het skioord Les Arcs.
Het is zeker geen fraaie col, maar wel een hele gemene.
Zelf kreeg ik met kramp te maken, Jacq had hamstringprobleempje en keerde om, evenals Frank die de knie begon te voelen.
Henk had serieus las van de onderrug maar wrikte zich dapper naar de top.
Wat men al niet doet om "klimgeiten" punten te verdienen.

Vandaag is ook onze Niek jarig en we hebben uit volle borst voor hem gezongen.
Vanavond nemen we er wel 1 op hem.
Hij weet het nog niet, maar hij krijgt een mooi flesje wijn en een ander ding (geheim).

Vandaag 94 kilometer en 2640 hoogtemeters.

Vanochtend eindelijk wakker geworden zonder regengekletter op het dak.
Een fraaie blauwe lucht en een zonnetje is toch een ander begin van de dag.

De uitbaatster van het hotel heeft vanochtend vroeg, toen ik in de hal zat te internetten, een hele tijd naar de foto's op onze klimgeiten site gekeken.
Ze was erg enthousiast en kwam met allerlei tips en suggesties voor beklimmingen en ging spontaan koffie voor me halen.
Helaas kunnen we niet alles doen, want vandaag is hier de laatste dag.
Het zijn hier heel aardige mensen en vinden alles prachtig wat we doen.
De ober is overigens zo uit een serie als "Allo Allo" weggelopen. Wat een prachtige kerel is dat!
Strikje om, sluik haar over de kale schedel gekamt en alles volgens de etiquette regels (lees dames eerst en zo).

Na het sneeuwrijke bezoek van zondag gingen we vandaag de Petit-Saint-Bernard op de fiets doen.
Ook Hans ging weer van start na zijn debuut gisteren.

Vandaag is de beklimming zeer aangenaam en het is een genot om hier bergop te rijden.
Na een aaantal hairpins tussen de bomen kom je door het dorp La Rosiere, waarna het gedaan is met die bomen.
Een open stuk met nog steeds enorme sneeuwwallen onder een stralende zon.

Als de meesten boven zijn en zich opmaken voor de afdaling, dan zijn Janine en Hans nog steeds onderweg.
Een echtpaar uit Schin op Geul schiet me aan en wil perse een foto maken van een klimgeit.
Ik leg de vrouw uit in mijn beste Nederlands dat we uit Nijkerk komen en dat alles daar vlak is.
Volgens mij begreep ze niets van mijn verhaal en dat is prima zo.

In de afdaling kom ik Janine tegen en rijdt een stukje mee bergop om van haar ook een foto te schieten tussen de sneeuwwallen.
Hans is nog nergens te bekennen en ik daal verder af.
Bij een wegopbreking staat Henkapie hevig te zwaaien en inderdaad, er ligt een stuk weg open.
Een Fransman heeft daarvoor net beide banden aan gort gereden.
Arend en Henkapie besluiten de opbreking wat duidelijker te markeren en sjouwen het bord naar een betere plaats.
Net als we verder willen dalen komt Hans aangeklommen.
Hij is vastbesloten om de laatste 9 (van de 30 km) ook te voltooien en inderdaad, hij heeft het gedaan. Ongelofelijke prestatie!!!!

Morgen reizen we richting de Alpe d'Huez en gaan we Jacqueline, Baps en Janine aanmoedigen die Alpe d'HuZus gaan fietsen.
Overmorgen zijn wij aan de beurt en mogen we gaan proberen om 6 keer dat ding op te rijden.

O ja, Niek heeft een replica gekregen van een km-bord op de Petit-Saint-Bernard.
Ik heb zelf ook maar 1tje gekocht. Leuk souvenir.

Vandaag 60 kilometer en 1370 hoogtemeters.