Bourg d'Oisans

Vanmiddag met Bert en Frank de bus geladen en vertrokken naar Bourg'd'Oisans voor een week fietsen in de bergen.
We hebben besloten het in 2 dagen te rijden ivm de hitte. Zo komen we toch nog enigzins fris aan.
De tussenstop is in Toul op zo'n 525 km van Nijkerk.
Onderweg meten we 43 graden en in een onweersbui zakt dit tot 22 graden Celcius. Heel bijzonder.
Het hotel heeft een hoog Fawlty Towers hotel gehalte. Manuel was er overigens niet.
Plaknacht en volgende ochtend douchen (heeft eigenlijk geen zin) en door.

Vanochtend zijn we na een prima ontbijt gaan rijden voor het laatste stuk.
Rond 15:00 komen we aan in ons huisje in Bourg d'Oisans.
Prima plek met lekker veel ruimte. Frank heeft weer strak geregeld.
Daniël is er al en heeft al de nodige boodschappen gedaan.

Ik kan het niet laten en spring nog even op de fiets naar Les Deux Alpes.
Deze ken ik al van heel lang geleden en was destijds niet zo gecharmeerd van deze klim.
Nu ligt er nieuw asfalt en de 10 bochten hebben een nummer en geven de afstand tot het dorp.
Soms heb je tussen de bomen door een prachtig uitzicht op het stuwmeer Lac du Chambon.
Boven gauw naar het monument van Marco Pantani en terug naar beneden waar ik aan kan schuiven bij de bbq.

Vandaag 50 km en 1115 hoogtemeters.

Vanochtend is Daniël al vroeg weg voor zijn Marmotte avontuur.
De speaker van dienst maakt ons ook wakker met zijn gepraat, maar ach dat hoort nu eenmaal bij dit evenement.
Wij gaan voor twee beklimmingen vandaag en dat zijn de klim naar Oulles en naar Villard-Reymond.

De klim naar Oulles is werkelijk schitterend. 13 haarspelbochten tegen de wand geplakt en een aantal hebben een naambord.
Het zijn er 13 en ik hoop zo dat 13 ook een naambord heeft.
Helaas is dit niet zo, hoewel er wel 2 bouten uit de wand steken waar een bord aan zou kunnen.
Of het bord is gejat, of het moet er nog komen.
Het is een rustige klim van 7 km en ik heb 1 auto en 3 fietsers gezien op de route op en neer. Heerlijk!

We dalen af en rijden omhoog naar de start van de Col de Solude, eigenlijk de klim naar Villard-Reymond.
Op climbfinder heeft deze een hoge beoordeling, maar die zie ik niet.
Brede weg met wel aardig wat haarspeldbochten, echt Frans asfalt met opgedroogde koeienstront en bovenin geluid van koebellen.
Boven is een heerlijk terras met neo-cola en taart.
We dalen snel af wat ik heb gezien dat Daniël elk moment door het dorp kan komen.
We zijn precies op tijd voor wat aanmoedigingen en een kort gesprek.
Hij rijdt uiteindelijk naar een prima einddtijd van 9 uur en 12 minuten. Petje af in deze hitte!

Vandaag 50 km en 1630 hoogtemeters.

Het plan is vandaag om eerst de Col du Granon te fietsen en daarna de zuidkant van de Col du Galibier.
We zetten de bus in de buurt van Briancon en rijden naar de voet van Col du Granon.
Dit loeder staat al sinds 1993 op mijn lijstje en vandaag moet het gaan gebeuren.
Onderaan een mooie fiets en een grote zuil.
De klim begint redelijk maar later zullen de kilometer steeds tussen de 8.5 en 9.5% zijn.
Op elke kilometer staat een bordje met de hoogte en het aantal kilometers te gaan tot de top.
Na zo'n 5 kilometer ben je onder de bomen vandaan en wordt het een open landschap.
Voordeel is dat je ver kunt kijken, maar nadeel is dat we in de volle zon rijden.
Vlak onder de top staan gebouwen van een kazerne, die mijn inziens niet meer in gebruik zijn.
Op de top wederom een grote zuil en zelfs een terras.
Ik neem met Daniël een koffie en koop een souvenir voor Frank die zijn 300ste beklimming voltooid.
Hij mag bij de zuil poseren als klimgeit met status "Koraal". Ik heb geen paaltje dus het wordt een magneet met de Col du Granon.

We dalen af en rijden met de bus naar de Col du Lautaret.
Er dreigt onweer, maar dat lijkt nog ver weg.
We starten de klim van 8 km en ik rij zo snel mogelijk omhoog.
Het blijft een prachtige klim en het uitzicht is prachtig.
Bij het monument ter ere van Henri Desgrange (oprichter Tour de France) moet ik even een foto schieten en snel door naar de top.
Hier snel omdraaien en naar beneden wat het begint te bliksemen en te donderen.
Frank en Bert zijn al omgedraaid en we komen allemaal droog aan bij bus. Precies op tijd.
Het was een mooie dag en ik heb eindelijk die Col du Granon af kunnen vinken.

Vandaag 40 km en 1600 hoogtemeters.

Bert en Frank nemen een rustdag. Met name Bert zet alles op morgen als de Alpe d'Huez op het programma staat.

Ik vertrek met Daniël richting Allemond en van daaruit starten we de klim van de Col du Sabot.
Nergens een bord te zien maar via de navigatie komen we op de juiste weg.
De straatnaam "Route du Col du Sabot" hangt werkelijk overal aan de muren, maar dat is dan ook de enige referentie.
We komen door verschillende kleine dorpen en de percentages zijn erg hoog. Stukken van 13% komen regelmatig langs.
De hele klim is een dikke 14 kilometer en met nog 7.5 kilometer te gaan begint het mooiste deel van de klim.
De brede weg wordt een soort van geitenpad en dit zal zo blijven tot boven.
Het blijft steil en het wegdek ligt behoorlijk vol met koeienstront.
Die koeien lopen hier los en we moeten ook wachten op een kudde koeien die langzaam over de weg naar beneden kuieren.
Het uitzicht naar beneden is prachtig. Je ziet de weg kronkelen door de groen weides.
Boven loopt het dood, maar er staat wel een pasbord.

We dalen af naar het dorp Vaujany waar we koffie en cola nemen op een heerlijk terras.
Nu nog terug en het laatste stuk hoeven we niet over de drukke doorgaande weg. We hebben een fraai fietspad gevonden.
Prachtige dag en weer een hele mooie klim kunnen toevoegen aan mijn lijst.

Vandaag 60 km en 1455 hoogtemeters.

Vandaag is de dag van de Alpe d'Huez.
Voor Bert is het de eerste kennismaking, voor de anderen een herhaling.
Voor mij is het 16 jaar geleden dat ik hier voor het laatst was.
Destijds heb ik alle borden in de bochten op de foto gezet en het valt mij op dat ze allemaal zijn vernieuwd.
Ik besluit ze dan maar weer allemaal op de foto te zetten.
Soms gaat dat makkelijk, maar soms moet ik achter een net kruipen of over een baludstade klauteren.
Uiteindelijk heb ik ze allemaal.

Het is druk met werkzaamheden op de klim. De Tour komt hier deze zomer dus alles moet er perfekt bij liggen.

In de laatste 2 kilometer ontdek ik nog 2 zuilen met teksten van Mario Cippolini ("If you brake, you don't win") en Jens Voigt ("Shut up legs! Do what I tell you to do!").
Bij de klassieke finish staat een grote boog en er is een heus podium met alle winnaars hier op Alpe d'Huez.
Opvallend is dat de dames uit het verleden, zoals Leontien van Moorsel, ook een plek hebben op de wand.
Wij moeten uiteraard ook op de foto.

We fietsen nog 4 kilometer door naar Lac Besson. Dit is trouwens geen makkie met stukken van 12%.
Het begint te regenen en we duiken snel naar beneden.

Vandaag 45 km en 1445 hoogtemeters.

Vanochtend komt Jeroen even op de koffie om bij te praten over zijn chaletverhuur in Oz.
Hierna stappen Frank, Bert en ik op voor de route over de Col de Sarenne.
Daniël heeft last van de rug en gaat niet mee.

Eerste etappe is langs de grote weg naar Barrage du Chambon.
Halverwege kom ik erachter dat ik mijn bidon ben vergeten en besluiten we een fles water te kopen bij een tankstation.
Deze past overigens prima in de bidonhouder :)
We fietsen over de stuwdam en nemen de afslag naar de Col de Sarenne.
Dit is eigenlijk de achterkant van de Alpe d'Huez en wat later zou blijken is deze ook veel mooier dan de meer bekende broer.

De klim begint meteen steil tot aan Mizoën.
Daarna fietsen we via dorpen als Clavans-Le-Bas en Clavans-Le-Haut, waarna het mooiste deel van de klim gaat beginnen.
De weg is smaller en heeft veel haarspeldbochten.
Het blijft overigens flink stijgen, maar het uitzicht maakt dat je de percentages vergeet.
Ik klauter op mijn sokken op een rots voor een paar fraaie foto's en het is echt genieten op deze klim.
Het uitzicht blijft mooi tot de top op 1999 meter.

Als we alledrie boven zijn steken we over naar de Alpe d'Huez.
Dit is overigens geen makkie blijkt al gauw. Vieze percentages komen langs.
In Alpe d'Huez drinken we koffie en dalen vervolgens af naar Huez.
Hier pakken we de weg naar Allemont via de Pas de la Confession (pasbord wat ik nooit eerder hier heb gezien).
Onderweg nog een mooi uitzicht op de onderste bochten van Alpe d'Huez en het dorp Bourg d'Oisans.
Na de afdaling fietsen we terug naar Bourg d'Oisans via het prachtige fietspad langs de rivier.
Weer een mooie dag!

Vandaag 65 km en 1630 hoogtemeters.

De gravelbike hebben we niet voor niks mee en vandaag gaan we die gebruiken.
We gaan naar het "Plateau d'Emparis" vanaf Barrage du Chambon.
Dit betekent weer, net als gisteren, de eerst paar steile kilometers naar Mizoën en dat is met een gravelbike nog lastiger dan op een racefiets.
We buigen nu niet af naar de Col de Sarenne, maar fietsen door naar Besse.
Dit is best een lastige klim en als we in dorp arriveren staat er een soort van pasbord "Besse-en-Oisans" met een hoogte van 1550 meter.

Na het dorp houdt het voor het gewone verkeer op, maar wij kunnen door.
De laatste 6.5 kilometer zijn gravel en voor een racefiets mijn inziens niet te doen.
Het is draaien en keren en zoeken naar het beste pad op de steentes en losse grind.
Het blijft rond de 9% stijgen en is best regelmatig.
Rechts zie je de bochten die nog komen gaan tegen de wand liggen.

Hoe hoger je komt hoe mooier het uitzicht terug op waar je vandaan komt.
Je waant je hier helemaal alleen in het immense landschap en het doet me denken aan de Col du Parpaillon.
De marmotten fluiten, maar laten zich zelden zien.
Na 6 km gravel kom ik op 2269 meter hoogte uit en hier heeft Daniël al de perfecte uitzichtsplek gevonden.
Het is prachtig en bezorgt me even kippevel. Wat is dit mooi!

We dalen aan de andere kant af en dat is toch een minder mooie kant.
Wel nog een mooie blik op het stuwmeer en de laatste paar bochten.
Het is gravel tot helemaal terug in Mizoën.
Terug bij Barrage du Chambon genieten we na van een bijzondere ervaring.

Vandaag 50 km en 1385 hoogtemeters.

Vandaag zijn we naar huis gereden en onderweg was het napraten over deze mooie fietsweek.
Meeste indruk maakte toch de rit van gisteren op de gravelbike naar Plateau d'Emparis.
Ook was dit voor mij een hoogtepunt naast de klim van de Col de Sarenne en de Col du Sabot.
Het weer zat mee en we hadden een zeer fraaie villa als uitvalsbasis.

Ik ben blij om na 16 jaar weer terug te zijn geweest in Bourg d'Oisans.
Er is best veel veranderd.
Het fraaie fietspad tussen Allemond en Bourg d'Oisans, de fietsstroken langs de drukke wegen en de borden op de minder bekende beklimmingen zijn duidelijke verbeteringen.
Als fietsgebied is deze streek enorm gegroeid en kan ik iedereen aanraden hier eens te gaan fietsen.

Rest mij nog mijn kompanen Bert, Daniël en Frank te bedanken voor deze mooie week.