Gent - Wevelgem

De historie van Gent-Wevelgem (sinds 2026 officieel In Flanders Fields) begon op 9 september 1934 als een kleinschalige amateurwedstrijd.
De koers werd destijds opgericht door de krant Gazet van Antwerpen als eerbetoon aan de lokale wielerheld Gaston Rebry.
Textielfabrikant Georges Matthijs bepaalde de finish in zijn thuisstad Wevelgem.

De allereerste editie was in 1934 en was een vlakke wedstrijd van 120 kilometer voor amateurs.
De Belg Gustave Van Belle kwam solo over de streep.

Na een onderbreking door de Tweede Wereldoorlog wordt de wedstrijd op 29 juli 1945 voor het allereerst officieel voor profrenners georganiseerd.

Zeven renners en één renster wisten Gent - Wevelgem 3 keer te winnen.
Daarmee delen zij het record van meeste overwinningen.

Renner/Renster	Land	Aantal	Jaren
Robert Van Eenaeme		3	1936, 1937, 1945
Rik Van Looy		3	1956, 1957, 1962
Eddy Merckx		3	1967, 1970, 1973
Mario Cipollini		3	1992, 1993, 2002
Tom Boonen		3	2004, 2011, 2012
Peter Sagan		3	2013, 2016, 2018
Mads Pedersen		3	2020, 2024, 2025
Lorena Wiebes		3	2024, 2025, 2026

In de geschiedenis van de koers hebben 5 Nederlandse mannen en 5 vrouwen de wedstrijd één of meerdere keren gewonnen.

Met name de steile Kemmelberg heeft altijd een beslissende rol gespeeld in de klassieker.

In de historie van de Gent - Wevelgem zijn veel bijzondere en memorabele dingen gebeurd.
Hier een paar van deze gebeurtenissen.

1. 1953

   De renners kregen te maken met een zware noordwesterstorm en ijzige regen. Het peloton waaide volledig uit elkaar.
   De Belg Raymond Impanis reed in de absolute finale alleen weg over de Rodeberg en de Vidaigneberg en kwam met minuten voorsprong als 'Koning van de Storm' over de streep.

2. 1977

   Ploegmaten Freddy Maertens en Michel Pollentier (beiden rijdend voor het legendarische Flandria) raakten in de finale in een ruzie verwikkeld.
   Pollentier weigerde voor zijn kopman Maertens te rijden en demarreerde zelf.
   Een woedende Maertens reed het gat eigenhandig dicht, waarna het duo elkaar al fietsend stond te beschuldigen.
   Maertens won uiteindelijk de sprint, maar de ploeg lag definitief in duigen.

3. 1994

   De afdaling van de Kemmelberg was destijds nog geasfalteerd, waardoor de snelheden opliepen tot boven de 80 km/u.
   De Belgische topsprinter Wilfried Nelissen smakte in volle afdaling tegen de grond.
   Meerdere renners vlogen over hem heen.
   Nelissen liep een gruwelijke open beenbreuk op en zijn carrière zou deze klap nooit meer echt te boven komen.
   Na dit drama besloot de organisatie de afdalingen veiliger te maken.

4. 2015

   Deze editie staat te boek als een van de zwaarste voorjaarsklassiekers van de 21e eeuw.
   In de beruchte polderstreek De Moeren wakkerde de wind aan tot windkracht 8 tot 9.
   Renners vlogen letterlijk de gracht in (zoals Gert Steegmans) of moesten noodgedwongen voet aan grond zetten om niet weggewaaid te worden.
   Luca Paolini won na een heroïsche solo waarin slechts 39 van de 200 renners de finish haalden.

5. 2016

   De sportieve prestatie – een glansrijke tweede overwinning van wereldkampioen Peter Sagan – werd volledig overschaduwd door een drama.
   De 25-jarige Belgische renner Antoine Demoitié kwam zwaar ten val en werd aansluitend geraakt door een passerende jury-motor.
   Hij overleed diezelfde nacht in het ziekenhuis.
   Dit leidde wereldwijd tot een felle, noodzakelijke discussie over de veiligheid van motoren in de wielerkoers.

6. 2023

   Wout van Aert en Christophe Laporte reden op de Kemmelberg weg uit het peloton.
   Wat volgde was een ongekende ploegentijdrit waarin ze de concurrentie degradeerden.
   Vlak voor de streep besloot topfavoriet Van Aert de overwinning aan zijn Franse ploegmaat Laporte te schenken.
   Dit genereuze gebaar leverde achteraf veel lof, maar ook kritiek op van wieleranalisten die vonden dat je een klassieker nooit "cadeau" mag geven.